Bezsenność w Tokio - Marcin Bruczkowski
10 lat z życia gajdzina, mieszkającego w Japonii. Fenomenalna (trzecia z serii moich długoweekendowych) książek. Pełna opowieści o prawdziwej współczesnej Japonii widzianej oczami zwykłego cudzoziemca, który studiował a następnie pracował wśród Japończyków. Który ciągle był postrzegany jako UFO - mimo, że mówił po japońsku, mimo, że znał ich zwyczaje.
Opowieść o faktach i mitach. O odmiennej kulturze, głęboko zakorzenionej od pokoleń, ale także o zmianach i konfrontacji z kultura zachodu.
Jestem zachwycony książką!
Konające zwierze - Philip Roth
Krótka opowieść o kilkuletnim romansie 60-kilkuletniego wykładowcy akademickiego z 20-paroletnią Consuelą, studentką i dziedziczka kubańskiego rodu, który przeniósł się do Ameryki (przy okazji polecam wcześniej obejrzeć film: Havana - miasto utracone).
Ognisty, pełen erotyzmu czy wręcz mocnego seksu romans między dwojgiem ludzi, których różni tak wiele. Philiph Roth wyśmienicie opisuje opowieść o cielesności tego związku oraz o wszelkich obawach, uczuciach, problemach. Kto czytał Kompleks Portnoya ten wie, czego mniej więcej można się spodziewać. Opowiść zaś rozciąga się na przełomie wielu lat, od lat 60-tych i rewolucji seksualnej, do czasów współczesnych.
Książkę warto przeczytać, choćby dla jednego faktu - odkrycia kto jest tytułowym konającym zwierzem…
Tytan. Jutro zaczyna się dzisiaj - Ben Bova
Ben Bova - nigdy o nim nie słyszałem, albo nigdy nie zwróciłem uwagi. A jak wieść gminna niesie dość sporo napisał. A ja dość przypadkowo zanabyłem i przeczytałem dość grubą książkę pt. “Tytan. Jutro zaczyna się dzisiaj“.
Musze powiedzieć, że ta space opera i przygody kilku osób z habitatu Goddart bardzo mi się spodobały. Bardzo dobrze się czyta. Wciąga. Nie ma przesadzonej naiwności, co często jest wadą tego typu powieści. Nieznajomość części wcześniejszych nie przeszkadza (Tytan jest częścią sporego cyklu). W związku z czym całość i fabularnie i warsztatowo jest zadowalająca na tyle, że dość szybko, bo w kilka dni przebrnąłem przez ponad 450 stron powieści. Poznałem bohaterów i ich polubiłem.
I chyba coś jeszcze w takim razie zanabedę z licznych pozycji Pana Bovy w niedalekiej przyszłości…
Moje pierwsze samobójstwo - Jerzy Pilch
Moje pierwsze samobójstwo Pilcha kupiłem właściwie zaraz po premierze. I tez prawie od razu zacząłem czytać. Jak widać - trochę mi zeszło. Czytałem po kawałku. Nie mogłem się wciągnąć aż tak, żeby choć czytać po jednym opowiadaniu na raz. Bo książka ta składa się z kilku opowieści. Oddzielnych opowiadań.
No ale w końcu skończyłem i mogę podsumować.
Literacko i językowo - jak to w książkach Pilcha - fenomenalnie. Mnie się maniera językowa Pilcha po prostu podoba. Lubie, więc czytam.
Akcja. Tym razem kręcimy się w okolicach śmierci i przemyśleń samobójczych, wśród których pojawiają się kobiety i nieodłączna dla autora erotyka oraz alkohol. Choć tego jest znacznie mniej niż w “Pod upadłym aniołem”…
American Psycho - Bret Easton Ellis
W 1991 r premierze tej książki w USA towarzyszyła prawdziwa histeria. Dotychczasowy wydawca Ellisa (Simon & Shuster) odmówił jej publikacji. New York Times opublikował jej recenzję pod wymownym tytułem: „Nie kupujcie tej książki”. Narodowa Organizacja Kobiet (National Organization for Women) wezwała do bojkotu książki. W zasadzie trudno się dziwić tak gwałtownym reakcjom, książka nawet obecnie robi na dorosłym czytelniku porażające wrażenie.
Ta książka jest wyłącznie dla odpornych psychicznie ludzi. Ta książka jest moim zdaniem bardziej mroczna niż “MalowanyPtak”. Więc jeśli ktoś nie czytał “Malowanego…” lub przerwał, lub nie chce do niego wracać - ostrzegam - najlepiej odpuścić sobie AMERICAN PSYCHO.
Tymczasem warto wspomnieć, że powstał film o Patricku Batemanie. Film jest można powiedzieć - przyjemny. Zrealizowanyw konwencji czarnej komedii i thrillera o psychopacie. Ma swoją mroczną stronę, szaleństwo i troche krwi… Ale teraz jest on jak lekkie kino przy tym, co Ellis opisał…
Cytat:Głównym bohaterem jest Patrick Bateman: młody, przystojny i dobrze zarabiający yuppie z Wall Street. Problem polega na tym, iż jest on jednocześnie wyjątkowo brutalnym psychopatą i seryjnym zabójcą. Szczegółowo opisywane zachowania Batemana są częstokroć odrażające, Ellis w niektórych scenach wręcz zalewa czytelnika brutalnością. Podczas lektury należy jednak odpowiedzieć sobie na jedno pytanie: czy te zbrodnie istotnie zostały popełnione? A być może są one jedynie wytworem chorego umysłu bohatera?
Perfekcyjna niedoskonałość - Jacek Dukaj
Parę dni temu skończyłem czytać “Perfekcyjną niedoskonałość” i hmmm… tak trochę mi się podobała trochę nie podobała. Niby zawsze mam tak z “Dukajami“, ale zwykle też mam troszkę inaczej… Zazwyczaj z początku Dukaj mnie wręcz irytuje, denerwuje, a potem zachwyca i oszołamia. W wypadku “Perfekcyjne…” ani nie było skrajnej irytacji ani wielkiego zachwytu. Och, ach, powiecie - te światy co on kreuje, te fizyki co on tworzy… ja powiem - to już było. Ale jak to?! Na początku też nie wiedziałem, skąd takie wrażenie deja vu. Ale powoli sobie uzmysłowiłem. Ja w tych światach, podobnych światach, innych światach już byłem. Byłem wirtualnie. W grach komputerowych. Też mi porównanie - prostych gier komputerowych do literatury i umysłu Dukaja tworzącego zawiłości jakże piękne i dziwne - zaraz ktoś krzyknie. I racja. Będzie rację miał. Pomijając jedno - pomijając efekt zaskoczenia. Pomijając przez to klimat, który już nie jest taki silny.
Cóż mogę powiedzieć. “Perfekcyjna …” to dobra książka. Mimo, że mnie nie zachwyciła, nie powaliła na kolana - to jednak jedna z lepszych książek jakie czytałem. Być może zbyt dużo oczekiwałem od niej na starcie? Być może…
Z okładki:
Pierwsza część trylogii science-fiction, czyli teoria rozwoju wszelkich możliwych cywilizacji we wszelkich możliwych wszechświatach w nowej powieści Jacka Dukaja. Adam Zamoyski, tajemniczy zmartwychwstaniec, znajduje się w centrum rozgrywki między cywilizacjami, ludźmi, nieludźmi i istotami postludzkimi. Bohater stanowi klucz do zwycięstwa w owej ewolucji. Czy sam zdoła przebyć ścieżkę od Homo sapiens, przez formy czystej informacji i przez wszechświaty coraz dziwniejszych fizyk - do Doskonałości?
Wydawnictwo Literackie , Listopad 2004
Paw królowej - Dorota Masłowska
Po przejrzeniu paru opinii i poszukaniu informacji w internecie - nawet nie podchodziłem do możliwości zapoznania się z tą lekturą. Dlaczego? Oto dlaczego:
Cytat: Penis, penis, cycki i pochwa, chciałaby sobie ona dać zrobić żaluzje w oczach, bo powieki otwierają jej się ciągle, ciągle humor jej psują dobry te patologii społecznej pod jej własnym domem korowody, mogli by już z tym alkoholizmem ciągłym skończyć, wyburzyć te czworaki, to wszystko, zasadzić jakieś klomby i dać żyć ludziom porządnym, myśli sobie ona: penis i pochwa, ile może dziewczyna delikatna to oglądać, codziennie to samo tv twoja patologia, MC Doris zasłony stanowczym gestem zaciąga, o w mordę tak właśnie robi ona, swoją drogą, myślę, skąd ta namiętność do takich negatywnych kłopotów w Dorocie Masłowskiej, na czarno-białe kolorowanki, w czworakach mieszkanko w dzielnicy złej Praga Ochota, i wtem ona w sercu postanawia nagle sobie: z turpistycznymi fascynacjami, szpetotą i negatywnymi świata aspektami zainteresowaniami koniec, czy świat tylko ciemne ma kolory, ile jeszcze mam dostrzegać egzystencji jedynie pesymistyczne strony?
Źródło: http://free.art.pl/maslowska/paw.htm#frag
Księżycowy Park - Bret Easton Ellis
Cytat: Psychopata nie ma poczucia moralności. Ludzie służą mu jako przedmioty, które wykorzystuje w celu realizacji własnych potrzeb. Upośledzenie kontaktów powoduje, że psychopaci inaczej dochodzą do ludzi. Aby zdobyć sympatię innych ludzi psychopata manipuluje nimi.
Psychopatia jest nieprawidłowym rozwojem osobowości , wiąże się z trwałym defektem w strukturze osobowości w taki sposób, że w trakcie rozwoju osobowości jednostki jedne cechy osobowości uległy hipertrofii ( przerostowi ) , a drugie nie rozwinęły się w ogóle – DSN 4 w klasyfikacji chorób wg WHO
Lubię takie książki:
Z okładki: Wyobraź sobie, że już na studiach zdobywasz bogactwo i sławę autora bestsellerowych powieści. Wyobraź sobie, że twój nieznośny ojciec umiera i zostaje z niego ledwie torebka popiołu w bankowej skrytce, a twoja sława rozpada się w ogniu krytyki i pod ciężarem uzależnień. Wyobraź sobie, że dziesięć lat później dostajesz drugą szansę – żonę, dzieci i spokojne życie na bogatych przedmieściach – lecz już po paru dniach ta nowa, piękna rzeczywistość zaczyna się rozsypywać.
„Księżycowy park” nie przestaje zaskakiwać czytelnika, łącząc gatunki tak odległe jak komedia i horror, w zdumiewającym finale okazuje się zaś powieścią o miłości i stracie, o ojcach i synach, a przy tym najbardziej oryginalnym i poruszającym dziełem w niezwykłej karierze autora ”American Psycho„