Nakręcana dziewczyna. Pompa numer sześć - Paolo Bacigalupi

nakrecana_dziewczyna__pompa_numer_6.jpg

Powieść

Jest gorąco i duszno w mieście przyszłości. Napędzane sprężynami wiatraki młócą powietrze u bogatszych farangów. Żółte karty gnieżdżą się na skraju nędzy gdzieś między ziemią a piekłem starych apartamentowców. A na straganach pojawia się właśnie ngoh, odporny na rdzę pęcherzową. Genetyka wyrwała się spod kontroli. Korporacje kontrolują żywność.

Wieczorami zielenią płonie legalny metan oświetlając ulice. Świat wielkich korporacji zdany jest na łaskę i niełaskę producentów żywności z nasion, które nie kiełkują. Kryzys kalorii. Kryzys energii. Kryzys zamkniętego boskiego miasta. Świat nad przepaścią w centrum gorącego piekła. Wszyscy czekają na monsun. Z nadzieją i z obawą przed nadmiarem wody. Pompy czekają na deszcz.

Nakręcana dziewczyna rozpoczyna się w upalnie leniwym tempie, racząc nas kolorytem świata wykreowanego w cudny i zarazem przerażający sposób. Duszą nas zapachy i przytłaczają niczym megadonty problemy mieszkańców. Z pozoru wszystko zamarło. Lecz tam, za polem widzenia toczy się nieustanna walka o przetrwanie. O istnienie.

Akcja jednak rozpędza się i zmienia w dobry polityczny thrillera. Kto ma władze, ten ma pieniądze. Kto daje odpowiednie łapówki, ma przychylność decydentów. Niewidoczny na początku łańcuch wydarzeń odsłania się powoli, niczym nieśpiesznie rozkręcająca się sprężyna. Wszystkie poznane postacie kolejno odnajdują swoje miejsce w pajęczynie zdarzeń i odgrywają często dramatyczne role. Niczym w antycznym teatrze. Soczyście zarysowane postacie. Ze swoimi własnymi problemami wrzucone zostają w tryby większych wydarzeń, które odcisną piętno na ich życiu. Przetrwać w świecie Bacigalupiego, wśród intryg, chorób, biedy, łapówek, nienawiści między ludźmi, zdrady, interesów, legalnych i nielegalnych jest niezmiernie trudno.

Cudnie - bo i nie można tego nazwać inaczej - wybucha eksplozją pomysłów niezwykłą powieść Bacigalupiego. Autor swobodnie słowami buduje majstersztyk. Bogactwo czy wręcz natłok pomysłów plastycznie oddany aż tak bardzo, że czytelnik czuje się zanurzony w mieście i wydarzeniach. Sprężyna wydarzeń rozkręca się coraz szybciej, narasta napięcie by wybuchnąć już od połowy z niemożliwą do wyobrażenia siłą. A potem, wręcz bez tchu, przewracamy kolejne karty tego literackiego świata.

Niesamowita książka. Niesamowita nakręcanka.

Opowiadania

Pompa numer sześć i inne opowiadania to pierwsza część opasłej, bo 700-stronicowej książki autora o trudnym do wymówienia nazwisku. Paolo Bacigalupi w dziesięciu opowiadaniach i wstępie, który możemy uznać za jedenaste mini opowiadanie wprowadza nas w swój fantastyczny świat. I od razu mocno uderza czytelnika po głowie, serwując mu niesamowicie wybuchową mieszankę swoich wizji świata.

Opowiadania wręcz kipią od pomysłów, tak czasem zaskakujących, że trzeba nabrać głębokiego oddechu po lekturze. Co gorsza (a właściwie to jest najlepsze!) Paolo prowadzi czasem opowiadanie tak, że niczego nieświadomy czytelnik tworzy sobie jakąś wizję wydarzeń, która w finale zostaje zmiażdzona i przenicowana przez autora. Wtedy znów musimy łapać oddech po zakończeniu lektury i podjęciem kolejnego wyzwania.

Świat autora ujęty w opowiadaniach jest fantastyczny i zasłużenie pojawił się w serii Uczta Wyobraźni - bo czego jak czego, ale wyobraźni tutaj jest pod dostatkiem. Piękny i malowniczy. Pełny życia. A jednocześnie jest to świat w jakim nigdy nie chciałbym zamieszkać. Skażony, brudny, nieprzychylny a momentami wręcz bestialski.

Opis książki:

“Nakręcana Dziewczyna”

Zdobywczyni HUGO, NEBULA, LOCUS 2010
To najbardziej oczekiwana powieść fantastyczna roku. Bacigalupi czerpie pomysły ze swoich wielokrotnie nagradzanych opowiadań i je rozwija, badając je głębiej i dokładniej niż dotąd. Wyniki są imponujące. Już nigdy nie da się patrzeć na przyszłość tak samo, jak przedtem. — C. C. Finlay, autor serii “Traitor to the Crown”.

“Pompa numer sześć”

Debiut Paolo Bacigalupiego – ten zbiór opowiadań pokazuje siłę i zasięg opowiadania fantastycznego. Sednem twórczości Paolo jest krytyka społeczna, polityczna przypowieść i dyskurs ekologiczny. Każde z zawartych tu opowiadań ostrzega i jednocześnie zachwyca się tragikomedią ludzkich przeżyć. Utwory Paolo ukazywały się już w różnych dorocznych antologiach, były nominowane do Nebuli i Hugo oraz zdobywały nagrodę Theodore Sturgeona za najlepsze opowiadanie fantastyczne.

“Nie cierpię go. Pojawia się znikąd, pisze jak szalony anioł, zgarnia nagrody i wytrąca nas, starych wyjadaczy, z równowagi opowieściami o czymś, co jeszcze nie przyszło nam do głowy. (Na przykład ten głupi biopies!). A do tego jest młody i przystojny. Dobrze, że chociaż nazwisko ma nie do wymówienia.” — Terry Bisson, autor “Numbers Don’t Lie” i “Greetings”

Paolo Bacigalupi to najlepszy autor opowiadań, jaki pojawił się w ciągu ostatniego dziesięciolecia. To Ted Chiang nowego milenium. W niezapomniany sposób potrafi połączyć piękny styl, wstrząsające obrazowanie i szokujące pomysły. — Robert J. Sawyer, laureat Hugo za powieść “Hominidzi”

Te opowiadania, drapieżne, inteligentne i precyzyjnie odmalowane, zaliczają się do moich ulubionych “okrutnych historii” i dydaktycznych przypowieści XXI wieku. Paolo Bacigalupi ewidentnie jest piątym jeźdźcem Apokalipsy, no wiecie, tym, co w wolnym czasie pisuje fantastykę. — Kelly Link, autorka “Magii dla początkujących”

Fragment książki:

1 Komentarz »
  1. […] jak i film na podstawie tej powieści, film Miasto Ślepców, zbiór opowiadań i powieść Pompa numer sześć. Nakręcana dziewczyna. (Paolo […]

    Pingback od Grafzero.com » Rok Potopu - Margaret Atwood — 07/01/2012 @ 15:11

Kanał RSS dla tego wpisu. TrackBack URL

Dodaj komentarz